~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
............................................................................................................Ιούνης 2017
............................................................Σελίδες προβληματισμού -πολιτών της Νέας Μάκρης- για κοινωνικές ανατροπές
..............ΟΧΙ στα μνημόνια... στηρίζουμε μια Αριστερή Προοδευτική λύση... Περιμένουμε και τους δικούς σας προβληματισμούς για την πολιτική κατάσταση...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

!!

Σκέφτομαι πως αυτά τα τρία συστατικά πρέπει νά 'χει η ζωή: το μεγάλο, το ωραίο και το συγκλονιστικό. Το μεγάλο είναι να βρίσκεσαι μέσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή. Όποιος δεν το κάνει αυτό, σέρνεται πίσω απ' τη ζωή. Το ωραίο είναι κάθε τι που στολίζει τη ζωή. Η μουσική, τα λουλούδια, η ποίηση. Το συγκλονιστικό είναι η αγάπη. Νίκος Μπελογγιάνης

Καλή χρονιά με Λαϊκούς Αγώνες

Ανατροπή του καπιταλισμού και όχι διαχείριση...

"η χώρα δεν έχει ανάγκη από μια συμφωνία γενικά. έχει ανάγκη από μια έξοδο από τα αδιέξοδα των μνημονίων, από μια σύνθετη πολιτική διεξόδου και αναγέννησης σε όλους τους τομείς, παραγωγικής και πνευματικής – κοινωνικής, εθνικής ανασυγκρότησης, που δεν μπορεί να γίνει μέσα από τα νεοφιλελεύθερα δόγματα και τους όρκους πίστης στις συνθήκες της ε.ε., χωρίς έναν σταθερό προσανατολισμό για μια νέα θέση της χώρας στον γεωπολιτικό άξονα. [ο δρόμος της αριστεράς]

Τετάρτη, 24 Ιουλίου 2013

«Η ήττα του ΣΥΡΙΖΑ θα είναι και δική μας ήττα»

François Sabato | μετάφραση Άννα Χριστοπούλου | 21.07.2013
αναδημοσίευση από Inprecor



«Σε αυτό το σημείο η ελληνική κατάσταση έχει μια ιδιαίτερη διάσταση. Διότι, απ' όσο γνωρίζουμε, αυτή είναι η μόνη χώρα όπου η κυβερνητική προοπτική δεν αφορά μόνο μια γενική προπαγάνδα. Στην Ελλάδα, η οξύτητα της κρίσης ως εθνική κρίση είναι τέτοια, ώστε το ζήτημα της κυβέρνησης μπορεί να τεθεί συγκεκριμένα και "με σταθερούς όρους", όπως λέει ο Τρότσκι. Είναι η μόνη περίπτωση στην Ευρώπη, όπου ένα κόμμα συνασπισμού της ριζοσπαστικής Αριστεράς κατέληξε σε εκλογικό αποτέλεσμα πάνω από 25% ενώ συνολικά η Αριστερά πήρε περίπου 35%, πράγμα το οποίο μπορεί να της επιτρέψει να αποκτήσει κοινοβουλευτική πλειοψηφία και συνεπώς να θέσει θέμα κυβέρνησης. Οι επόμενες εκλογές έχουν προγραμματιστεί για το 2015, αλλά η κρίση είναι τέτοια που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει πρόωρες εκλογές. Είναι σε αυτό το πλαίσιο που η πρόταση για μια "Κυβέρνηση της Αριστεράς" γίνεται σημαντική».


Το βάθος της κα­πι­τα­λι­στι­κής κρί­σης θέτει εκ των πραγ­μά­των το ζή­τη­μα της εξου­σί­ας. Η ελ­λη­νι­κή κρίση, που συν­δυά­ζει κοι­νω­νι­κο-οι­κο­νο­μι­κή κα­τάρ­ρευ­ση, πο­λι­τι­κή κρίση και κοι­νω­νι­κή αντί­στα­ση, θέτει το συ­γκε­κρι­μέ­νο ζή­τη­μα άμεσα και στην πρώτη γραμ­μή της κοι­νω­νι­κής και πο­λι­τι­κής σκη­νής.

Δια­νύ­ου­με μια νέα ιστο­ρι­κή κα­τά­στα­ση, όπου η με­τα­τρο­πή της σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τί­ας σε κοι­νω­νι­κό φι­λε­λευ­θε­ρι­σμό, κα­τα­δι­κά­ζει εκ των προ­τέ­ρων κάθε μορφή συμ­μα­χί­ας ή κυ­βέρ­νη­σης με τα σο­σια­λι­στι­κά κόμ­μα­τα. Αυτά τα κόμ­μα­τα, "όλο και πιο αστι­κά και όλο και λι­γό­τε­ρο ερ­γα­τι­κά", υπο­στη­ρί­ζουν άμεσα τις πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας του φι­λε­λεύ­θε­ρου κα­πι­τα­λι­σμού. Αν η ύπαρ­ξη μιας λαϊ­κής βάσης αυτών των κομ­μά­των απαι­τεί πο­λι­τι­κή ενό­τη­τα στη δράση, όταν η κα­τά­στα­ση το επι­τρέ­πει, είναι κατά κύριο λόγο με τους σο­σια­λι­στές συν­δι­κα­λι­στές στους ερ­γα­σια­κούς χώ­ρους ή τους ψη­φο­φό­ρους. Οι κοι­νο­βου­λευ­τι­κές ή κυ­βερ­νη­τι­κές συμ­μα­χί­ες είναι αδύ­να­τες .

Ένας "αλ­γε­βρι­κός τύπος"

Ένα ερώ­τη­μα που τί­θε­ται άμεσα σε εμάς στη Γαλ­λία, είναι: αν πο­λε­μά­τε την κυ­βέρ­νη­ση Ολάντ, τι προ­τεί­νε­τε στη θέση της; Θέμα που προ­κύ­πτει από το βάθος της κρί­σης και την αί­σθη­ση που υπάρ­χει στη χώρα απέ­να­ντι στις πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας. Αυτό εγεί­ρει το ζή­τη­μα της κυ­βέρ­νη­σης, χωρίς να μας δίνει μια συ­γκε­κρι­μέ­νη φόρ­μου­λα.
Ο Τρό­τσκι αντι­με­τω­πί­ζει το θέμα ως εξής στα γρα­πτά του για τη Γαλ­λία της δε­κα­ε­τί­ας του 1920: "Η Κυ­βέρ­νη­ση των Ερ­γα­τών είναι ένας αλ­γε­βρι­κός τύπος, δη­λα­δή μια φόρ­μου­λα στην οποία δεν αντι­στοι­χούν στα­θε­ρές αριθ­μη­τι­κές τιμές. Εξ' ου και τα πλε­ο­νε­κτή­μα­τα και τα μειο­νε­κτή­μα­τά της. Πλε­ο­νε­κτή­μα­τα όπως μια ενιαία πο­λι­τι­κή προ­ο­πτι­κή του συ­νό­λου του ερ­γα­τι­κού κι­νή­μα­τος και μειο­νε­κτή­μα­τα όπως μια αμει­γώς κοι­νο­βου­λευ­τι­κή ερ­μη­νεία αυτής της λέξης."

Όλες οι μορ­φές κυ­βέρ­νη­σης, "κυ­βέρ­νη­ση των ερ­γα­ζο­μέ­νων", "λαϊκή κυ­βέρ­νη­ση" ή « κυ­βέρ­νη­σης κατά της λι­τό­τη­τας" είναι γε­νι­κό­λο­γοι αλ­γε­βρι­κοί τύποι οι οποί­οι δί­νουν μια πρώτη απά­ντη­ση στο ζή­τη­μα της εξου­σί­ας. Θα πρέ­πει λοι­πόν να τις ορί­σου­με ανά­λο­γα με τα κα­θή­κο­ντά τους. Στην πε­ρί­πτω­ση τη δική μας, αυτά θα πρέ­πει να είναι η εφαρ­μο­γή μέ­τρων έκτα­κτης ανά­γκης τα οποία είναι ζω­τι­κής ση­μα­σί­ας για τον πλη­θυ­σμό (απα­σχό­λη­ση, μι­σθοί, δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες) και η χρη­μα­το­δό­τη­ση τους μέσω της ακύ­ρω­σης των πα­ρά­νο­μων χρεών, με μια αντι-κα­πι­τα­λι­στι­κή φο­ρο­λο­γία και με μία πρώτη ανα­διορ­γά­νω­ση της εθνι­κής πε­ριου­σί­ας από την εθνι­κο­ποί­η­ση των τρα­πε­ζών και των βα­σι­κών το­μέ­ων της οι­κο­νο­μί­ας.

Για να μπο­ρέ­σου­με όμως να εφαρ­μό­σου­με αυτό το πρό­γραμ­μα, θα πρέ­πει να τε­λειώ­νου­με ορι­στι­κά με τις τω­ρι­νές "κυ­βερ­νή­σεις λι­τό­τη­τας" και σαφώς να στη­ρι­χθού­με στις κι­νη­το­ποι­ή­σεις του λαού. Αυτός οφεί­λει να είναι ο στό­χος κάθε ορ­γά­νω­σης της Αρι­στε­ράς που δη­λώ­νει ότι πα­λεύ­ει για μια κυ­βέρ­νη­ση στην υπη­ρε­σία των ερ­γα­ζό­με­νων.Αυτή η γε­νι­κή προ­πα­γάν­δα προ­ε­τοι­μά­ζει το έδα­φος για την πα­ρέμ­βα­ση σε μεί­ζο­νες κρί­σεις, όπου η μορφή της κυ­βέρ­νη­σης θα έχει συ­γκε­κρι­μέ­νο νόημα.

Γα ακόμα μια φορά, για την Κυ­βέρ­νη­ση Αρι­στε­ράς του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ

Σε αυτό το ση­μείο η ελ­λη­νι­κή κα­τά­στα­ση έχει μια ιδιαί­τε­ρη διά­στα­ση. Διότι, απ' όσο γνω­ρί­ζου­με, αυτή είναι η μόνη χώρα όπου η κυ­βερ­νη­τι­κή προ­ο­πτι­κή δεν αφορά μόνο μια γε­νι­κή προ­πα­γάν­δα. Στην Ελ­λά­δα, η οξύ­τη­τα της κρί­σης ως εθνι­κή κρίση είναι τέ­τοια, ώστε το ζή­τη­μα της κυ­βέρ­νη­σης μπο­ρεί να τεθεί συ­γκε­κρι­μέ­να και "με στα­θε­ρούς όρους", όπως λεει ο Τρό­τσκι. Είναι η μόνη πε­ρί­πτω­ση στην Ευ­ρώ­πη, όπου ένα κόμμα συ­να­σπι­σμού της ρι­ζο­σπα­στι­κής Αρι­στε­ράς κα­τέ­λη­ξε σε εκλο­γι­κό απο­τέ­λε­σμα πάνω από 25% ενώ συ­νο­λι­κά η Αρι­στε­ρά πήρε πε­ρί­που 35%, πράγ­μα το οποίο μπο­ρεί να της επι­τρέ­ψει να απο­κτή­σει κοι­νο­βου­λευ­τι­κή πλειο­ψη­φία και συ­νε­πώς να θέσει θέμα κυ­βέρ­νη­σης. Οι επό­με­νες εκλο­γές έχουν προ­γραμ­μα­τι­στεί για το 2015, αλλά η κρίση είναι τέ­τοια που κα­νείς δεν μπο­ρεί να απο­κλεί­σει πρό­ω­ρες εκλο­γές.

Είναι σε αυτό το πλαί­σιο που η πρό­τα­ση για μια "Κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς" γί­νε­ται ση­μα­ντι­κή. Φυ­σι­κά, υπάρ­χουν ζη­τή­μα­τα σχε­τι­κά με τον ορι­σμό αυτής της κυ­βέρ­νη­σης και το πρό­γραμ­μά της. Τα ση­μεία ισορ­ρο­πί­ας είναι υπό συ­ζή­τη­ση με­τα­ξύ των δια­φό­ρων ρευ­μά­των του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Οι αντι­θέ­σεις ποι­κί­λουν ανά­λο­γα με τη μια ή την άλλη δή­λω­ση. Αλλά σε αυτό το στά­διο, ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ εξα­κο­λου­θεί να υπο­στη­ρί­ζει "μια κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς που αντι­τί­θε­νται στις μνη­μο­νια­κές πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας της ση­με­ρι­νής κυ­βέρ­νη­σης και της Τρόι­κας." Η πρό­τα­ση αυτή πρέ­πει να συ­γκε­κρι­με­νο­ποι­η­θεί στις ακό­λου­θες κα­τευ­θύν­σεις, πράγ­μα που προ­σπα­θεί να επι­τύ­χει και η αρι­στε­ρή τάση του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ:
► Μια κυ­βέρ­νη­ση αρι­στε­ρών κομ­μά­των, δη­λα­δή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, του ΚΚΕ και της ΑΝΤΑΡ­ΣΥΑ, μαζί με αρι­στε­ρές προ­σω­πι­κό­τη­τες και όχι μια κυ­βέρ­νη­ση εθνι­κής σω­τη­ρί­ας ή τα­ξι­κών συμ­μα­χιών.
► Μια κυ­βέρ­νη­ση ενά­ντια στη λι­τό­τη­τα, η οποία θα αρ­νεί­ται οποια­δή­πο­τε θυσία για το ευρώ, για να υπε­ρα­σπι­στεί όλα τα ζω­τι­κά αι­τή­μα­τα του πλη­θυ­σμού και η οποία θα ξε­κι­νή­σει μια με­τά­βα­ση εθνι­κο­ποί­η­σης των τρα­πε­ζών και των βα­σι­κών το­μέ­ων της οι­κο­νο­μί­ας κάτω από κοι­νω­νι­κό έλεγ­χο.
► Μια κυ­βέρ­νη­ση που θα προ­κύ­ψει από τη μα­ζι­κή κι­νη­το­ποί­η­ση για την ανα­τρο­πή της ση­με­ρι­νής κυ­βέρ­νη­σης Σα­μα­ρά και θα δη­μιουρ­γή­σει τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για έναν συ­σχε­τι­σμό των κοι­νω­νι­κών δυ­νά­με­ων υπέρ του λαϊ­κού κι­νή­μα­τος.
► Η “Κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς”, δεν είναι παρά ένα στά­διο σε μια στρα­τη­γι­κή για την κα­τα­πο­λέ­μη­ση της λι­τό­τη­τας. Για να αντα­πο­κρι­θεί στις κρί­σι­μες απαι­τή­σεις, θα πρέ­πει να έρθει σε μια αντι­πα­ρά­θε­ση με τις κυ­ρί­αρ­χες τά­ξεις και την Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση. Μια τέ­τοια κυ­βέρ­νη­ση πρέ­πει να εμ­βα­θύ­νει τα μέτρα της αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κής ρήξης και να βάλει τα θε­μέ­λια του κοι­νω­νι­κού ελέγ­χου και τα στοι­χεία της λαϊ­κής εξου­σί­ας.

Αυτά είναι τα θέ­μα­τα της αντι­πα­ρά­θε­σης στο εσω­τε­ρι­κό του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Σε αυτό το στά­διο, τα ρε­φορ­μι­στι­κά αρι­στε­ρά ρεύ­μα­τα συ­ντάσ­σο­νται κατά των μέ­τρων λι­τό­τη­τας, πράγ­μα που δη­μιουρ­γεί προ­ϋ­πο­θέ­σεις για κοινή δράση όλων των δυ­νά­με­ων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Αλλά οι ορί­ζο­ντές τους πε­ριο­ρί­ζο­νται στην αρι­στε­ρή κυ­βέρ­νη­ση των υφι­στά­με­νων θε­σμών και την απο­κα­τά­στα­ση της ισορ­ρο­πί­ας όπως ήταν πριν από την κρίση. Και πάλι, μια “Κυ­βέρ­νη­ση της Αρι­στε­ράς” μπο­ρεί να ανα­γνω­ρι­στεί, με βάση την εκλο­γι­κή νίκη, ως κοι­νο­βου­λευ­τι­κή αρχή, αλλά δεν θα μπο­ρέ­σει να αγω­νι­στεί σο­βα­ρά ενά­ντια στη λι­τό­τη­τα παρά μόνο αν ξε­κι­νή­σει έναν ρι­ζι­κό με­τα­σχη­μα­τι­σμό της οι­κο­νο­μί­ας και της πο­λι­τι­κής με τη δη­μιουρ­γία των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων για μια νέα εξου­σία. Η συ­γκε­κρι­μέ­νη είναι μια προ­σω­ρι­νή με­τά­βα­ση, δεν είναι το τε­λι­κό ση­μείο. Αυτό είναι το νόημα της υπο­στή­ρι­ξής μας προς αυτήν την πρό­τα­ση.

Τα προ­βλή­μα­τα της αντι-κα­πι­τα­λι­στι­κής ρήξης, της διά­λυ­σης των πα­λαιών κρα­τι­κών θε­σμών και η δη­μιουρ­γία των προ­ϋ­πο­θέ­σε­ων για μια νέα εξου­σία δεν είναι μόνο θε­ω­ρη­τι­κά ζη­τή­μα­τα. Μπο­ρούν γρή­γο­ρα να βρε­θούν μπρο­στά μας. Είναι το τυφλό ση­μείο στην πο­ρεία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ. Υπάρ­χει συ­γκε­κρι­μέ­νο έλ­λει­μα συ­ζή­τη­σης για τη στρα­τη­γι­κή καθώς και για τη δια­φο­ρά με­τα­ξύ με­ταρ­ρύθ­μι­σης και επα­νά­στα­σης.
Όλες οι υπο­θέ­σεις είναι ανοι­χτές: από τη συ­νέ­χι­ση του τω­ρι­νού κοι­νο­βου­λευ­τι­κού και κυ­βερ­νη­τι­κού συ­να­σπι­σμού έως μια ξαφ­νι­κή επι­δεί­νω­ση της κρί­σης με μια πό­λω­ση με­τα­ξύ τους και από τη φα­σι­στι­κή άνοδο έως την πίεση από τους στρα­τιω­τι­κούς κύ­κλους για μια αντι­με­τώ­πι­ση της κοι­νω­νι­κής και πο­λι­τι­κής ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης.Σε αυτήν την πε­ρί­πτω­ση και με αυτές τις αφορ­μές, η ηγε­σία του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ μπο­ρεί να υπο­κύ­ψει στην πίεση των κυ­ρί­αρ­χων τά­ξε­ων και της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης.
Όμως, μπο­ρεί να υπάρ­ξει και μια άλλη υπό­θε­ση: μια επί­μο­νη αντί­στα­ση του ελ­λη­νι­κού λαού και του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, που θα συ­γκε­ντρώ­σει τις δυ­νά­μεις για μια κυ­βέρ­νη­ση κατά των μέ­τρων λι­τό­τη­τας. Φυ­σι­κά, μια τέ­τοια κυ­βέρ­νη­ση θα είναι "σε δια­φω­νία” με τις δυ­νά­μεις που εκ­φρά­ζουν τις πιέ­σεις των κυ­ρί­αρ­χων τά­ξε­ων και θα στη­ρι­χτεί στις άλλες, αυτές του κι­νή­μα­τος από τα κάτω και σε εκεί­νες που υπάρ­χουν στο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, στα αρι­στε­ρά του αλλά και στην ηγε­σία του . Μην ξε­χνά­με ότι "σε εξαι­ρε­τι­κές πε­ρι­πτώ­σεις - κρίση, κραχ, ο πό­λε­μος - όλες οι πο­λι­τι­κές δυ­νά­μεις της Αρι­στε­ράς μπο­ρούν να προ­χω­ρή­σουν πε­ρισ­σό­τε­ρο από ότι αρ­χι­κά υπο­λό­γι­ζαν" (Τρό­τσκι στο Με­τα­βα­τι­κό Πρό­γραμ­μα το 1938).
Σε όλες τις πε­ρι­πτώ­σεις μια νίκη, έστω και με­ρι­κή, στην Ελ­λά­δα θα είναι σε αυτό το στά­διο ο συν­δυα­σμός μιας ρι­ζο­σπα­στι­κο­ποί­η­σης και μιας συ­νε­πούς πο­λι­τι­κής του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, κατά των μέ­τρων λι­τό­τη­τας. Η ήττα είναι επί­σης μια πι­θα­νό­τη­τα, αλλά ο ρόλος των επα­να­στα­τών δεν είναι να κα­ταγ­γέλ­λουν τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ, εν ανα­μο­νή των πι­θα­νών μελ­λο­ντι­κών προ­δο­σιών. Αντί­θε­τα, είναι να τον στη­ρί­ξουν ενά­ντια στις πο­λι­τι­κές λι­τό­τη­τας και να κά­νουν τα πάντα για να ενι­σχύ­σουν την αντι-κα­πι­τα­λι­στι­κή διά­στα­ση του αγώνα. Διότι, ας το πούμε κα­θα­ρά: η ήττα του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ είναι και δική μας ήττα.

*Ο Φραν­σουά Σα­μπα­ντό είναι ηγε­τι­κό στέ­λε­χος του Νέου Αντι­κα­πι­τα­λι­στι­κού Κόμ­μα­τος στη Γαλ­λία.

____________________
Πηγή: Κόκ­κι­νο
δείτε: http://rproject.gr/article/i-itta-toy-syriza-tha-einai-kai-diki-mas-itta#sthash.eHKBE4dw.VEZUBrAU.dpuf

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου